(më poshtë në gjermanisht)
Politkani dhe veprimtari shqiptaro-zviceran që rrhjedh nga një familje me traditë shqiptaro – katolike, Arbër Bullakaj, me rastin e promovimit të Qendrës Islame në qytetin e Wili-it të Kantonit St. Gallen të Zvicrës, përshëndeti pjesëmarrësit e shumtë, fillimisht gjerësisht në gjermanisht. Më pas ai të pranishmëve iu drejtua shkurt dhe në gjuhën shqipe. Ne fillimisht po publikojmë fjalën e tij në shqip, ndërsa në vijim edhe të shrkimit edhe atë mjaft përmbajtësore në gjermanisht .
Me lejoni te ju drejtoj edhe dy tri fjale ne gjuhen shqipe, te nderuara zonja dhe zotërinj, bashkëqytetar të Wilit.
I nderuar Imam Bekim Alimi.
Me lejoni te ju drejtoj edhe dy tri fjale ne gjuhen shqipe
Kam nderin që jam këtu. Për të përgëzuar të gjithë ata, të cilët u angazhuan për këtë sukses. Për të përgëzuar edhe qytetin e WIlit për këtë sukses të madh. Qyteti ynë me këtë rast shkruan histori. Hapja e Qendrës Islame në Wil është sukses i punës tuaj. Por është edhe një sukses i përbashkët. Është sukses i atyre, të cilët e nisën këtë projekt dhe nuk u ndalën edhe kur hasën në shumë pengesa. Pengesat u kaluan falë angazhimit të partive dhe grupeve të ndryshme, pa dallim feje. Le të jetë ky shembull edhe për komunitetin tonë: Së bashku mund të bëjmë shumë për një shoqëri përparimtare dhe të zhvilluar. Sot komuniteti shqiptar dhe musliman gjeti mbështetje. Nesër do të kenë nevojë nismat tjera për përkrahje. Ju ftoj të jeni pjesë aktive e shoqërisë. Unë si politikan i partisë Socialdemokratike jam i bindur, se kemi mjaftë për të bë për këtë qytet, për integrim në shoqëri për një jetë më të mirë për ne dhe gjeneratat e reja.
Sot festojmë hapjen e Qendrës Islame, në të ardhmen shpresoj se do të festojmë pranimin e komunitetit musliman në Kushtetutën e Kantonit të Sant Galles, sikurse është besimi i krishterë.
Për të arritur këtë, duhet të jemi aktiv. Ti mbështesim edhe partitë, të cilat e kanë këtë vizion!
Me ket e mbylli dhe ju falenderoj.
Urime dhe kalofshi një festë të mirë!
Liebe Mitbürgerinnen und Mitbürger muslimischen Glaubens.
Liebe muslimische Gemeinde, lieber Präsident der Islamischen Gemeinschaft Abdullah Mustafa, geschätzter Imam Alimi, lieber Bekim, geschätzte Anwesende,
es ist mir eine ausserordentliche Ehre heute ein paar Worte zu diesem wundervollen Anlass an Sie zu richten. Es ist ein Anlass auf den ich schon seit langem sehnsüchtig warte – es ist ein Meilenstein in der Geschichte unserer Stadt. Eine Geschichte für unser Wil. Heute wird Wil offiziell noch lebenswerter und noch toleranter. Ab heute haben auch Sie, liebe muslimische Freundinnen und Freunde – die gemäss Berichten 15% der Wiler Bevölkerung ausmachen, ein würdiges islamisches Begegnungszentrum.
Möglich wurde dieser Tag nur dank dem unermüdlichen Engagement vieler Menschen, welche über Jahre hinweg durchgehalten haben und die, obwohl ihr Engagement ehrenamtlich und für einen guten Zweck war, sprichwörtlich Prügel kassieren mussten. Sei es durch hetzerische, ausgrenzende Aktivitäten einzelner Gruppierungen und politischen Parteien, oder sei es aufgrund der Einsprachen und Rekurse, welche den Prozess erheblich erschwerten und in die Länge gezogen haben.
Möglich war es auch durch das Engagement der gesamten Wiler Bevölkerung. Darunter sind Menschen, die sich für eine offene tolerante Stadt Wil einsetzten. Mitbürgerinnen und Mitbürger die die Vielfalt als eine Bereicherung ansehen. Als etwas Schönes und Erstrebenswertes. Oder wie es der Kanadische Premier Justin Trudeau immer zu sagen pflegt: Wir sind nicht trotz unserer Vielfalt so stark, sondern wegen unserer Vielfalt.
Ein besonderes Engagement kam vom Imam Bekim Alimi. Bekim Alimi der, so mag ich mich noch erinnern vor ca. 17-18 Jahren in Wil den muslimischen Religionsunterricht initiierte, als ich selbst noch in der Oberstufe war. Noch heute erinnere ich mich gerne , wie schön es war und welche Wertschätzung es beinhaltete, als meine muslimischen Freunde und Mitschüler während der Religionsstunde (welcher damals nur katholischen und evangelischen Religionsunterricht vorsah) nicht mehr eine oder mehrere Stunden lang ausgegrenzt im Pausenraum verweilen mussten, sondern den muslimischen Religionsunterricht besuchen konnten.
Wie sagt man so schön, «Steter Tropfen höhlt den Stein», oder anders ausgedrückt «was lange währt, wird endlich gut».
Um einen Fortschritt zu erreichen, braucht es also ein grosses Engagement der Bevölkerung zu der alle gehören – ich erwarte zum Beispiel, dass auch das neue Partizipationsrecht von der Wiler Bevölkerung ohne Schweizer Pass rege genutzt wird, denn wir haben viel für diese Errungenschaft getan.
Doch den Fortschritt muss man auch immer wieder aufs Neue verteidigen und weiterentwickeln.
