Kurorë e (pa)dukshme
Qielli bujar ma dhuroj
Një kurorë reje mbi kokë
Të cilën po e bart
Ngado që po shkoj
Shteg shprese
Di të hedh vetëm raketa drite
Për ta ndriçuar botën
Për të gjetur rrugën e paqes
Për mijëra e mijëra vjet
Kohë
Te fontanë e fëmijërisë
Pranë pallatit te rinisë
Në moshën e tashmërisë
Gufon e gurgullinë
Krua kujtimesh
U ndala te kroi
Rridhte vijëndërprerë
Ca grerëza ma lëshuan radhën
Etjen do e shuajmë të gjithë
Kandili
Një kandil
Sheh veten
Në pasqyrë
Përreth dritë e errësirë
Valixhja
Merr valixhen e nisu
Merr valixhen e kthehu
Tërhiqe për rrotash
Ngrite lart e pengesat shmang
Lojë
Të luajmë siç duhet në çdo lojë
Me përkushtim e pa hile
Duke dhënë më të mirën tonë
Dashurisht si gjithmonë
Lojëmbla
Për një dege
Të trungmollës
Hëna u kap
Dhe u bë portokall
Portë panjash
Në Kalabri të Prishtinës
Në një tarracë kafeneje
Pres një çast frymëzimi
T’hy në këtë portë panjash
Bleta në autobus
Autobusi që vinte nga fshatrat
U ndal në një stacion të qytezës
Zumë vend në karriget e tij të fundit
Për xhami të tij duke endur pamë bletën
Unë i bëra shpejt një shkrepje
Ti i bëre një video paksa të gjatë
Unë ta kem kujtim e ta bart me vete
Ti në rrjete sociale ta shpërndash
Autobusi ndalej pritore më pritore
Dikë do ta linte do e merrte dikë
Bleta vërtiej xhamit e pas perdes
Rrëshqiste xhamash në tjerë kufij
Zbritëm dhe ne si udhëtarë të fundit
Bleta seç na humbi sysh
Ndoshta zbriti me ne në kryeqytet
A ndejti n’autobus që në fshat do kthehej sërish
Lëmsh e përshesh
Duke ecur rrugës
Në kafe e në shesh
Dikush thotë bota u bë lëmsh
Dikush thotë se u bë përshesh
Dhe dikur të duhet
Të kthehesh në banesë
Urinë do ta shuash
Me një pjatë me përshesh
Dhe ulesh e zë vend
Nis të hash me kujdes
Merr masa të duhura
T’mos bije ky lëmsh n’përshesh
Avaz i vjetër e avaz i ri vazhdon
Si një zakon i pahijshëm e ves i keq
Hapen e mbyllën probleme e plagë
Njerëz të mirë ju përshëndes
