Gjethe të përndezura janari
Derisa kaloja vëmendjen ma tërhoqën
Ca gjethe ngjyrëndezura
Dhe te to u ndala rrugës kah u ktheva
Për rezistencën i falënderova
E me to u përshëndeta
Fals a origjinal
Endet monedhë metalike 2 euroshe
Kur i jap ndoku m’i kontrollojnë
E i kontrolloj kur ndoku i marr
Vazhdon pyetja shumëkuptimëshe:
Origjinal a fals-fals a origjinal
Ngeshmëri më dikto një poezi
U ula në një kafe me nge njjë kafe ta pi
Iu luta ngeshmërisë të më diktoj një poezi
Ngeshmëria më tha pra ke vëmendjen e dëgjo:
E sheh një bredhth të rrëzuar që do të ik
Dhe në vazo s’do më që të qëndroj
Dhe vazhdoj ngeshmëria më dëgjon a ke kohë
Sheh këto vazo barrikada që acarin e pengojnë
U përhumba nga përshkrimet që bëri kjo ngeshmëri
Atë që kërkova atë e gjeta ma diktoj
Por kush e di e kush ma thotë:
A është kjo një poezi
Fabulë urbane
Isha rrugës duke ec
E një pamje më habiti
Një bredh dhe një shtyllë elektrike
Ishin kapur fyt për fyti
U afrova me ndadalë
Te kjo shtyllë e te ky bredh
Ishe një duel me brirë
Sikur të ishin dy desh
U afrova si pleqnar
E si gjyqtar hyra në mes
Ç’keni kështu ju që jeni nxehur
Për çfarë s’po mirrkeni vesh
Thotë shtylla telat përçues mbaj
Frikë nga unë e nga ta ka ky bredh
Se bje ndonjë nga ta a ndonjë rrufe
Dhe e hedh përtokë e vdes
Thotë bredhi është e vërtetë
Ajo që shtylla e thotë
Pse s’largohet kjo njëherë
E telat të përçojnë përtokë
