Korbi solidar
Isha duke zbritur shkallëve të Dardanisë
Objektin e Ptk-së e kisha përballë
Diç trokiti jo fort larg meje
Ktheva dhe pashë një kokërr arrë
Pas saj u lëshua ky korb hirtëzijosh
U ngrit mjaft lart dhe atë e hodhi si më parë
U nda kokrra e kësaj arre në dy gjysma
Pranë saj u afrua një kushëri i tij i parë
Secili e mori gjysmën e vet
Me sqep nisën t’i çukisnin
Nën një gëmushë pranë një rrethoje të hekurt
Ca trumcakë diç seç pëshpërisnin
Përpallë tyre aty fare pranë
Endeshin në degë drunjësh ca trishtilë
Vinin mbi rrethojën e hekurt e qëndronin
Sikur gëzoheshin për liberalizim
Gjithçka dukej e paqtë e qetë
Në këtë pjesë Dardanie nga shiu sapo larë
Prishtinë e përgjumur dukej se po zgjohej
Nga gjesti fisnik e racional i një korbi solidar
Trëndafil nën bredh
Një trëndafil kryelartë
Qëndron nën kryelartin bredh
Te një copë hapësire të gjelbëruar
Në kryelartin kryeqytet
Dhe kjo pamje mjaft e këndshme
Na kujton një pamje tjetër të rrallë
Një trëndafil i bukur rrinte si mindil në xhep këmishe
Te ai bredh i bukur diku në Prevallë
Përleshje këlyshësh
Ecja përskaj hekurudhës
Në të cilën qe sa vite më parë
Nisi një projekt e nisën punime
Që tërhiqen zvarrë-zvarrë
Materiale të rënda të betonta
Pistës së stacionit qëndrojnë
Një punonjës del nga zyra
I fikur rri një eskavator
Dita është e vranët e butë
Nëpër të endet ky diell
Pëllumba mbi çati ngrehinash lëkurërrrjepura
Nisen vërdallisjet qiellit poshtë e përpjetë
Dhe trumcakët duket se s’e lënë mangut
Hyjnë e dalin në ndonjë vrimë
Vërdallisen përpjetë e poshtë
Mbi skelete trenash e mbi zingjirë të ndryshkur rrijnë
Një klysh i zi kalon binarët
Vije del në një qoshk në këtë anë
Që rri pranë një grumbulli leckash të hedhura
Ku rri ky klysh mocanik i tij por lëkurëkaftë
Të dy kapën një çorapë
Një tërheq e tjetri tërheq
Kaluan rrugën e dolën në trotuar
Të dorëzohen s’e kanë ndërmend
Dhe është çudi se si dy këlyshët
Këmbëngulin në të zezën çorapë
Çfarë do t’u duhet e çfarë do t’u hyjë në punë
Cili prej tyre që do e mbathë
